Strefa interesów (2023)

Za murem obozu Auschwitz Rudolf Höss wykonuje obowiązki komendanta odpowiedzialnego za funkcjonowanie systemu masowej zagłady. Kilka kroków dalej zaczyna się przestrzeń, którą jego rodzina traktuje jak prywatny raj. Hedwig Höss prowadzi dom, dogląda ogrodu, przyjmuje gości i planuje przyszłość dzieci, korzystając z przywilejów zapewnianych przez stanowisko męża. W codziennym życiu pojawiają się posiłki, spacery, kąpiele w rzece oraz rozmowy o ubraniach i wakacjach. Odgłosy dobiegające zza ogrodzenia nie zatrzymują tego rytmu. Rudolf omawia służbowe projekty, spotyka się z przełożonymi i uczestniczy w rozwijaniu mechanizmu zbrodni, po czym wraca do rodzinnych zajęć. Gdy otrzymuje informację o możliwym przeniesieniu, Hedwig sprzeciwia się opuszczeniu miejsca, które uważa za spełnienie swoich marzeń. Dom oraz ogród są dla niej dowodem społecznego awansu, choć ich istnienie pozostaje nierozerwalnie związane z cierpieniem ludzi po drugiej stronie muru. „Strefa interesów” skupia uwagę na rutynie sprawców i na sposobach, dzięki którym potrafią oddzielić własny dobrobyt od konsekwencji podejmowanych działań. Przemoc najczęściej pozostaje poza kadrem, ale przenika przestrzeń przez dźwięki, dym i przedmioty trafiające do gospodarstwa Hössów. Zwyczajne gesty rodziny stają się częścią świata zbudowanego tuż obok miejsca systematycznego mordowania. Cisza domowników nie usuwa zbrodni, lecz pokazuje mechanizm świadomego odgradzania się od jej ofiar.