Chłopiec w pasiastej piżamie (2008)

Ośmioletni Bruno mieszka z rodziną w Berlinie, lecz awans ojca oznacza nagłą przeprowadzkę z dala od przyjaciół i znanego domu. Nowe miejsce jest odosobnione, a chłopiec nie ma z kim się bawić. Z okna dostrzega ludzi za ogrodzeniem i początkowo nie rozumie, dlaczego wszyscy noszą podobne pasiaste ubrania. Dorośli odpowiadają wymijająco, a jego nauczyciel przedstawia świat w kategoriach, których Bruno nie potrafi pogodzić z własną ciekawością. Podczas jednej z samotnych wypraw chłopiec dociera do ogrodzenia i poznaje Szmula, żydowskiego rówieśnika przebywającego po jego drugiej stronie. Między dziećmi rozwija się znajomość oparta na rozmowach, drobnych gestach i regularnych spotkaniach, choć każdy z nich żyje w całkowicie innych warunkach. Bruno nie rozumie systemu, którego częścią jest jego ojciec, dlatego próbuje tłumaczyć obserwowane wydarzenia za pomocą dziecięcej logiki. Szmul wie znacznie więcej o strachu i utracie, ale również nie ma wpływu na otaczającą go rzeczywistość. Z czasem ich przyjaźń zaczyna kolidować z zasadami narzuconymi przez dorosłych. Chłopcy próbują zachować zwyczajność w miejscu, w którym zwyczajne dziecięce zachowania mogą prowadzić do konsekwencji, których Bruno jeszcze nie potrafi przewidzieć. Szczególnie trudne stają się chwile, gdy zasłyszane w domu uprzedzenia zderzają się z konkretnym chłopcem siedzącym naprzeciw niego. Bruno musi sam wybierać, której wersji rzeczywistości zaufa.