Oppenheimer (2023)

Zaczyna się od umysłu, który nie umie odpoczywać, i od świata pędzącego ku wojnie szybciej, niż nauka potrafi zadawać pytania etyczne. J. Robert, błyskotliwy fizyk teoretyczny, przechodzi drogę od europejskich uczelni i Berkeley do miejsca, którego nazwa stanie się skrótem dla największego eksperymentu XX wieku. Generał Leslie Groves powierza mu kierowanie laboratorium w Los Alamos, gdzie pod presją czasu, polityki i strachu przed nazistowskimi Niemcami powstaje broń jądrowa. Wokół naukowca gromadzą się uczeni, wojskowi, dawni znajomi z lewicowych środowisk, żona Kitty oraz Jean Tatlock, której obecność nie daje się łatwo zamknąć w przeszłości. Próba Trinity otwiera epokę atomową, ale nie zamyka sprawy. Po wojnie człowiek uznany za ojca bomby trafia w tryby przesłuchań, podejrzeń i osobistych porachunków Lewisa Straussa. Dawne znajomości zmieniają się w dowody, ostrożność w podejrzenie, a sława w materiał dla komisji bezpieczeństwa. Fizyka miesza się tu z administracją, ambicją i winą. Największe odkrycie nie uwalnia od odpowiedzialności, raczej przykuwa do niej mocniej, bo pewnych drzwi po prostu nie da się zamknąć z powrotem. Równolegle rośnie konflikt między potrzebą zwycięstwa a lękiem przed światem, który dostanie do ręki narzędzie o niewyobrażalnych skutkach. Osobista biografia zostaje wciągnięta w mechanizm historii, z którego nie da się wyjść bez śladu.