Unabomber (2026)

Szesnastoletni Ted Kaczynski trafia na Harvard jako wyjątkowo uzdolniony, lecz wyobcowany student. W środowisku znacznie starszych kolegów szybko okazuje się, że talent matematyczny nie ułatwia mu odnalezienia własnego miejsca. Z czasem bierze udział w kontrowersyjnych eksperymentach psychologicznych prowadzonych przez profesora Henry’ego Murraya, a doświadczenia z młodości zaczynają układać się w obraz człowieka coraz bardziej odcinającego się od otoczenia. Drugi tor historii przenosi wydarzenia o kilka dekad naprzód. Kaczynski żyje samotnie, a kolejne przesyłki z materiałami wybuchowymi uruchamiają jedno z najdłuższych i najbardziej wymagających śledztw FBI. Agentka Joanne Miller próbuje znaleźć powtarzające się elementy w działaniach sprawcy, którego przez lata nie udaje się powiązać z żadnym oczywistym środowiskiem ani motywem. Trop prowadzi przez jego teksty, poglądy i sposób formułowania myśli, a coraz większe znaczenie zaczynają mieć osoby z najbliższej rodziny. Równolegle obserwujemy drogę od młodego akademika do człowieka przekonanego, że rozwój technologiczny zagraża wolności jednostki. Rekonstrukcja prawdziwych wydarzeń koncentruje się na narastającej izolacji, radykalizacji oraz pracy śledczych próbujących ustalić tożsamość autora serii zamachów. Śledczy nie mają przy tym prostego śladu biologicznego ani typowego profilu podejrzanego. Coraz większą rolę odgrywa język autora, analiza jego manifestu oraz pytanie, czy charakterystyczny sposób pisania rozpozna ktoś, kto znał go jeszcze przed latami samotności.