Ostatni strzał (2026)

Jake Harris ponownie trafia w sam środek operacji, w której margines błędu praktycznie nie istnieje. Były komandos Navy SEAL musi zmierzyć się z Elliotem Carterem, dawnym towarzyszem broni, który przeszedł na drugą stronę i organizuje atak na podziemny bunkier dowodzenia. W obiekcie znajdują się członkowie Kolegium Połączonych Szefów Sztabów, a napastnicy chcą zdobyć dostęp do kodów związanych z amerykańskim systemem nuklearnym i obroną rakietową. Harris prowadzi niewielki zespół przez kolejne poziomy silnie chronionego kompleksu. Najemnicy Cartera przygotowali zasadzki, odcięli część komunikacji i wykorzystują znajomość procedur wojskowych, dlatego przewaga techniczna obrońców szybko okazuje się niewystarczająca. Sytuację komplikuje osobista historia łącząca obu mężczyzn. Harris wie, jak myśli przeciwnik, ale Carter również zna jego sposób działania i potrafi przewidzieć wiele decyzji dawnego kolegi. W miarę jak walka przesuwa się coraz bliżej najważniejszych systemów bunkra, stawką przestaje być wyłącznie uwolnienie zakładników. Bohater musi powstrzymać plan, który może doprowadzić do katastrofy na znacznie większą skalę, a jednocześnie rozliczyć się z wydarzeniami z przeszłości, które doprowadziły Cartera do obecnego miejsca. Zamknięta przestrzeń kompleksu zamienia operację w serię krótkich starć, w których nie da się wezwać bezpiecznej ewakuacji ani po prostu przeczekać zagrożenia. Harris musi przejmować inicjatywę, zanim Carter wykorzysta zakładników jako osłonę dla kolejnego etapu planu.