Rebelia (2026)

Anglia końca XIV wieku jest wyniszczona przez zarazę, biedę i rosnące podatki nakładane na ludzi, którzy stracili już niemal wszystko. Ploughman, wiejski rolnik pogrążony w żałobie po śmierci żony i dzieci, nie zamierza początkowo stawać na czele żadnego ruchu. Kolejne żądania urzędników oraz brutalność przedstawicieli Korony sprawiają jednak, że jego sprzeciw zaczyna przyciągać mieszkańców okolicznych osad. Zwykły protest szybko przeradza się w bunt obejmujący coraz większą część kraju. Chłopi, rzemieślnicy i ludzie pozbawieni politycznego znaczenia ruszają przeciw porządkowi chroniącemu przywileje możnych oraz dworu młodego Ryszarda II. Ploughman staje się symbolem oporu, choć nie ma doświadczenia dowódcy i dobrze rozumie cenę, jaką zapłacą jego zwolennicy w przypadku porażki. W marszu na Londyn pojawiają się różnice dotyczące celów powstania, sposobu prowadzenia walki oraz granic kompromisu. Bohater musi utrzymać jedność ludzi kierowanych gniewem, strachem i pragnieniem sprawiedliwości. Każda decyzja przybliża go do bezpośredniego starcia z siłami Korony, a osobista strata stopniowo zamienia się w odpowiedzialność za tysiące osób gotowych uwierzyć, że dotychczasowy porządek można zmienić. Władza odpowiada negocjacjami, groźbami i obietnicami, próbując rozbić ruch od środka, zanim rebelianci dotrą do stolicy i wymuszą bezpośrednią rozmowę z królem.