Pojedynek (2026)

Jesienią 1939 roku grupa polskich jeńców trafia do dawnego klasztoru przejętego przez Rosjan. Wśród osadzonych znajduje się młody pianista o międzynarodowej renomie, człowiek ceniony przez współwięźniów i przyzwyczajony do życia zupełnie innego niż wojskowa niewola. Dla prowadzących obóz jego nazwisko ma szczególną wartość. Rosyjski agent otrzymuje zadanie złamania artysty i doprowadzenia do publicznej deklaracji poparcia dla nowej władzy. Taka kapitulacja mogłaby posłużyć jako narzędzie propagandy i wpłynąć na postawę pozostałych Polaków. Zamiast zwykłego przesłuchania rozpoczyna się długie starcie psychologiczne. Agent korzysta z gróźb, obietnic, manipulacji oraz informacji dotyczących rodziny pianisty, starając się znaleźć punkt, w którym opór przestanie mieć sens. Więźniowie żyją jednocześnie nadzieją na uwolnienie, nie wiedząc, że decyzje podejmowane poza murami mogą prowadzić ich w przeciwnym kierunku. Część rozważa ucieczkę, inni próbują przetrwać bez zwracania na siebie uwagi. Pianista musi wybierać między bezpieczeństwem najbliższych i własnym życiem a odpowiedzialnością za ludzi, dla których jego zachowanie stało się symbolem. Każde ustępstwo może uruchomić konsekwencje znacznie większe niż los jednego człowieka. Agent nie potrzebuje szybkiego zwycięstwa; zależy mu na takim załamaniu więźnia, które będzie można pokazać innym jako dowód bezsensu dalszego oporu.