Ojczyzna (2026)

Latem 1949 roku Thomas Mann wraca do Niemiec po szesnastu latach spędzonych na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Laureat literackiej Nagrody Nobla zastaje kraj zrujnowany wojną, podzielony między rywalizujące strefy wpływów i niepewny własnej przyszłości. Towarzyszy mu córka Erika – aktorka, pisarka oraz bezkompromisowa przeciwniczka nazizmu, która przez lata pomagała rodzinie funkcjonować na wygnaniu. W czarnym buicku ruszają z kontrolowanego przez Amerykanów Frankfurtu w stronę Weimaru znajdującego się pod władzą radziecką. Podróż przez zniszczone miasta staje się konfrontacją z miejscami, ludźmi i pytaniami, od których oboje długo pozostawali daleko. Po drodze spotykają przedstawicieli obu stron rodzącego się podziału, a każda oficjalna uroczystość nakłada na pisarza inną rolę polityczną. Thomas ma ponownie wystąpić przed niemiecką publicznością, lecz nie potrafi jednoznacznie określić swojej relacji z narodem, który najpierw go odrzucił, a teraz oczekuje symbolicznego powrotu. Erika patrzy na jego wahania z mieszaniną troski, gniewu i rozczarowania. Sama również nosi ciężar emigracji, politycznego zaangażowania oraz rodzinnych strat. Niedawna śmierć Klausa, syna Thomasa i brata Eriki, pogłębia napięcie między nimi i wydobywa dawne przemilczenia. Kolejne etapy drogi odsłaniają różne sposoby rozumienia odpowiedzialności artysty, lojalności wobec bliskich oraz prawa do nazywania jakiegoś miejsca domem po doświadczeniu wygnania.