Robin Hood: Koniec legendy (2026)

Stary łucznik nie bardzo przypomina już bohatera z pieśni śpiewanych przy ogniu. Robin Hood jest ranny, zmęczony, ścigany przez konsekwencje życia, które z zewnątrz łatwo mogło wyglądać jak legenda, a od środka musiało być pasmem przemocy, krwi i rachunków do zapłacenia. Po krytycznym ataku trafia pod opiekę tajemniczej kobiety, związanej z miejscem przypominającym schronienie dla tych, których wojna i zemsta zostawiły bez bezpiecznego adresu. Michael Sarnoski sięga po znany mit, ale odwraca go od przygodowej lekkości. Zamiast wesołej kompanii z lasu Sherwood pojawia się człowiek na końcu drogi, zmagający się z winą, pamięcią i pytaniem, czy odkupienie jest jeszcze możliwe, gdy opowieści o szlachetności dawno przykryły konkretnych zabitych. Las nie jest już romantyczną kryjówką buntowników, lecz miejscem, gdzie każdy ślad może prowadzić do wyrównania dawnego rachunku. Hugh Jackman gra Robin Hooda jako postać cięższą, bardziej poranioną, a Bill Skarsgård pojawia się jako Mały John, wierny towarzysz noszący własny cień tej historii. Obecność Jodie Comer, Murraya Bartletta i Noaha Jupe’a wzmacnia kameralny charakter opowieści, w której największą bitwą może być ta rozegrana już po odłożeniu łuku. Ten Robin Hood nie ucieka już ku następnej przygodzie. Raczej próbuje zrozumieć, co zostaje po człowieku, kiedy legenda przestaje go chronić.