W sercu dziczy (2026)

Katastrofa lotnicza pozostawia Jamesa Belmonta i jego psa bojowego Odyna głęboko w alaskańskiej dziczy. Były żołnierz sił specjalnych zna zasady przetrwania, lecz obrażenia, mróz i odległość od zamieszkanych terenów sprawiają, że doświadczenie nie daje mu przewagi na długo. Odyn również nie jest zwykłym towarzyszem. Wspólnie przechodzili przez wojskowe operacje, nauczyli się rozpoznawać swoje reakcje i polegać na sygnałach, których inni mogliby nie zauważyć. Teraz ta więź staje się ich najważniejszym wyposażeniem. James musi znaleźć schronienie, wodę i drogę prowadzącą ku cywilizacji, jednocześnie chroniąc rannego psa przed wyczerpaniem oraz drapieżnikami. Każdy etap marszu wystawia ich na inne niebezpieczeństwo: gwałtowne zmiany pogody, zdradliwy teren i zwierzęta broniące własnego terytorium. Wspomnienia służby wracają w chwilach, gdy samotność i ból osłabiają kontrolę nad emocjami. Odyn nie pozwala jednak Jamesowi zamknąć się w przeszłości. Reaguje na zagrożenia, wyznacza tempo i przypomina, że przeżycie zależy od obu stron tej relacji. W surowym krajobrazie człowiek oraz pies przestają być dowódcą i podwładnym. Są partnerami zmuszonymi dzielić siły, podejmować ryzyko i szukać wyjścia, zanim natura odbierze im możliwość dalszej wędrówki. Droga powrotna staje się również próbą odbudowania człowieka, który po zakończeniu służby nie potrafił odnaleźć dla siebie miejsca.