Biegaczka (2026)

Maia Marten należy do najbardziej skutecznych prawniczek w Londynie i przywykła do sytuacji, w których przewagę daje chłodna analiza. Podczas porannego biegu odbiera telefon od nieznajomego, który informuje ją o porwaniu syna. Warunki są proste: ma pozostać w ruchu, wykonywać wszystkie polecenia i nie kontaktować się z policją. Każda próba zatrzymania się lub ostrzeżenia kogokolwiek może zakończyć się śmiercią chłopca. Maia przemierza zatłoczone ulice, stacje i publiczne miejsca, nie wiedząc, które osoby obserwują jej zachowanie. Kolejne zadania stają się coraz bardziej niebezpieczne i zmuszają ją do przekraczania granic prawa, które dotąd zawodowo chroniła. Porywacze znają jej zwyczaje, rodzinne słabości oraz sprawy prowadzone w kancelarii, dlatego trudno ustalić, czy motywem jest okup, zemsta czy próba wykorzystania jej pozycji. Bohaterka musi jednocześnie oszczędzać siły, analizować przekazywane wskazówki i szukać sposobu na pozostawienie śladu bez złamania zasad narzuconych przez rozmówcę. Każda minuta zmniejsza szansę na ratunek. Bieg przez miasto przeradza się w psychologiczną rozgrywkę, podczas której doświadczenie prawnicze okazuje się równie potrzebne jak wytrzymałość i gotowość do podjęcia decyzji obciążonych poważnymi konsekwencjami. Równocześnie próbuje rozpoznać, czy poszczególne polecenia służą przygotowaniu większego przestępstwa, czy mają wyłącznie złamać jej odporność i poczucie kontroli.