Stroiciel sejfów (2026)

Niki White miał przed sobą obiecującą karierę pianisty, lecz nadwrażliwość słuchowa zmieniła zwykłe dźwięki w źródło bólu i zmusiła go do rezygnacji z występów. Teraz pracuje w Nowym Jorku jako stroiciel fortepianów u boku Harry’ego Horowitza, starszego fachowca będącego dla niego mentorem i zastępczym ojcem. Precyzyjny słuch pozwala Nikiemu wychwycić najmniejsze różnice tonu, ale utrudnia przebywanie w tłumie, prowadzenie rozmów i budowanie bliskich relacji. Podczas wizyty w luksusowej posiadłości przypadkowo odkrywa, że potrafi rozpoznawać ruch zapadek w zamku sejfu. Zdolność natychmiast interesuje Uriego, człowieka działającego na granicy legalnych usług ochroniarskich i przestępczego świata. Początkowo Niki otwiera sejfy za zgodą właścicieli, lecz choroba Harry’ego oraz rosnące koszty leczenia skłaniają go do przyjęcia znacznie bardziej ryzykownych zleceń. Jednocześnie poznaje Ruthie, studentkę kompozycji, z którą łączy go wrażliwość na muzykę oraz poczucie utraconych możliwości. Podwójne życie zaczyna zagrażać tej relacji. Niki ukrywa źródło dodatkowych pieniędzy i coraz częściej znika w chwilach, gdy Ruthie próbuje zbliżyć się do niego. Uri traktuje jego słuch jak narzędzie i zwiększa stawkę kolejnych włamań. Każde zlecenie prowadzi do ludzi dysponujących większą siłą oraz mniejszą cierpliwością, a wycofanie się okazuje trudniejsze niż wejście do pierwszego zamkniętego pomieszczenia.