Blitz (2024)

Jest rok 1940, a nad Londynem noc w noc pojawiają się niemieckie bombowce. W tym czasie matka George'a — młodego chłopca o mieszanym pochodzeniu — decyduje z ciężkim sercem, że nie jest w stanie zapewnić mu bezpieczeństwa w mieście, i wysyła go jednym z pociągów ewakuacyjnych na wieś. George nie godzi się jednak z tym rozstaniem i samowolnie wyskakuje z pociągu, postanawiając wrócić do Londynu na własną rękę. Droga powrotna do matki okazuje się długa i pełna niebezpieczeństw — chłopiec musi przemierzać bombardowane ulice, szukać schronienia i trafia na ludzi, którzy niekoniecznie życzą mu dobrze. Jego historia splata się z losami innych — matki, która czeka i się boi, oraz mężczyzny o imieniu Ife, który w środku wojennego chaosu stara się robić coś dobrego. To kino wojenne, które zamiast na froncie koncentruje się na tym, co dzieje się z cywilami — szczególnie z tymi, których nikt nie pyta, czy chcą brać udział w tej wojnie, a jednak muszą jakoś przez nią przejść.