Lee. Na własne oczy (2024)

Jest rok 1938, a Lee Miller spędza lato na południu Francji wśród przyjaciół — artystów i poetów z kręgu surrealizmu. Kobieta, która przez lata była modelką i muzą, ma dość życia postrzeganego przez cudzą kamerę i szuka własnego głosu. Gdy wybucha II wojna światowa, Lee postanawia zostać fotografką wojenną i korespondentką dla magazynu Vogue — decyzja, która nikogo z jej otoczenia nie cieszy. Przez kolejne lata Lee dokumentuje wojnę od frontu europejskiego aż do wyzwolenia obozów koncentracyjnych, robiąc zdjęcia, które przejdą do historii fotografii. Droga ta jest niezwykle trudna — nie tylko ze względu na warunki na froncie, ale też przez opór środowiska, które nie wyobraża sobie kobiety w roli wojennego reportera. Biograficzny film w reżyserii Ellen Kuras opowiada o artystce, która wybrała świadectwo zamiast bezpieczeństwa i zapłaciła za to wysoką cenę, pozostawiając po sobie archiwum, które długo po jej śmierci przemawia mocniej niż cokolwiek, co kiedykolwiek powiedziano o niej słowami.