Ostatni pojedynek (2021)

Jean de Carrouges wraca z wojny do Normandii, gdzie jego pozycja zależy od ziemi, małżeństwa i łaski lokalnych możnych. Jego żona Marguerite oskarża Jacques’a Le Grisa, dawnego przyjaciela Jeana, o napaść dokonaną podczas nieobecności domowników. Le Gris zaprzecza, a wspierający go hrabia Pierre d’Alençon próbuje chronić cenionego dworzanina przed konsekwencjami. Spór trafia przed sąd, lecz zeznanie kobiety ma niewielką wartość bez poparcia męża. Jean traktuje oskarżenie jako osobistą zniewagę oraz możliwość odzyskania honoru utraconego w kolejnych konfliktach z rywalem. Domaga się rozstrzygnięcia przez pojedynek sądowy, w którym zwycięstwo ma zostać uznane za znak boskiej prawdy. Te same wydarzenia zostają przedstawione z perspektywy Jeana, Jacques’a i Marguerite. Każda wersja ujawnia inne motywy, przemilczenia i sposoby rozumienia zgody, lojalności oraz małżeńskiego obowiązku. Marguerite ryzykuje nie tylko reputację. Jeżeli jej mąż przegra, prawo uzna ją za kłamczynię i skaże na śmierć. Przygotowania do starcia odbywają się więc równolegle z walką kobiety o zachowanie własnego głosu w świecie, w którym mężczyźni traktują jej doświadczenie jako element sporu o majątek i prestiż. Publiczne widowisko ma potwierdzić jedną wersję prawdy, choć wynik walki zależy przede wszystkim od siły, uzbrojenia i przypadku.