Jak zostać królem (2010)

Książę Albert od dzieciństwa zmaga się z jąkaniem, które staje się szczególnie dotkliwe podczas publicznych wystąpień. W epoce radia każda przemowa członka rodziny królewskiej dociera do tysięcy słuchaczy, dlatego kolejne nieudane próby leczenia przynoszą coraz większą frustrację. Jego żona Elżbieta nie rezygnuje z poszukiwań i trafia do Lionela Logue'a, australijskiego terapeuty mowy stosującego metody dalekie od dworskiej etykiety. Pierwsze spotkanie obu mężczyzn trudno nazwać zgodnym. Lionel wymaga równego traktowania, zwraca się do księcia bez ceremonialnego dystansu i proponuje ćwiczenia, które Albert uważa za dziwaczne. Mimo oporu terapia zaczyna przynosić efekty. Z czasem między nauczycielem a pacjentem rodzi się relacja oparta na szczerości, choć nie brakuje w niej spięć. Wydarzenia w rodzinie królewskiej sprawiają tymczasem, że perspektywa objęcia tronu przestaje być odległa. Abdykacja Edwarda VIII stawia Alberta w sytuacji, której od dawna się obawiał. Jako Jerzy VI musi przemawiać już w imieniu rodziny i całego kraju. Nad Europą zbiera się widmo wojny, a głos monarchy ma stać się jednym z narzędzi podtrzymywania społecznego poczucia jedności. Ćwiczenia Lionela coraz częściej wychodzą poza samą wymowę, bo źródła blokady Alberta wiążą się również z dzieciństwem, presją rodziny i lękiem przed publicznym upokorzeniem.