Kneecap. Hip-hopowa rewolucja (2024)

Belfast na początku XXI wieku nie daje Liamowi Ógowi i Naoise’owi wielu powodów, by spokojnie planować przyszłość. Obaj wychowują się pośród napięć politycznych, policyjnych kontroli i sporów dotyczących miejsca języka irlandzkiego w Irlandii Północnej. Przypadkowe zatrzymanie Liama prowadzi go do JJ-a, nauczyciela muzyki pomagającego podczas przesłuchania jako tłumacz. Zapisane w notesie rymowane teksty zwracają uwagę pedagoga, który dostrzega w nich materiał na coś więcej niż uliczne żarty. Trzej mężczyźni zaczynają nagrywać utwory pod nazwą Kneecap, łącząc hip-hop, irlandzki język oraz bezpośrednie komentarze o życiu młodych ludzi w Belfaście. Występy szybko przyciągają publiczność, ale także policję, polityków i środowiska uważające ich działalność za prowokację. JJ ukrywa sceniczną tożsamość przed partnerką oraz szkołą, natomiast Naoise zmaga się z nieobecnością ojca, byłego działacza republikańskiego pozostającego w ukryciu. Popularność zespołu rośnie równolegle z kampanią na rzecz uznania irlandzkiego, choć sami muzycy nie zawsze potrafią oddzielić polityczny bunt od autodestrukcyjnego stylu życia. Każdy koncert zwiększa ich wpływ, ale też ryzyko utraty pracy, wolności i zaufania najbliższych. Droga od domowych nagrań do dużych scen staje się walką o prawo do własnego głosu, nawet jeśli ten głos celowo brzmi głośno, niegrzecznie i niewygodnie.