Nietykalni (2011)

Philippe od czasu wypadku na paralotni porusza się na wózku i potrzebuje całodobowej pomocy przy codziennych czynnościach. Jest zamożny, mieszka w dużym paryskim domu i może zatrudnić doświadczonych specjalistów, lecz podczas rozmów kwalifikacyjnych jego uwagę zwraca kandydat, który właściwie nie przyszedł po pracę. Driss, młody mężczyzna z przedmieścia, potrzebuje jedynie podpisu potwierdzającego, że starał się o zatrudnienie. Zachowuje się bezceremonialnie, nie okazuje Philippe'owi litości i szybko daje do zrozumienia, że posada opiekuna nie znajduje się na jego liście marzeń. Właśnie dlatego otrzymuje okres próbny. Nowe obowiązki zmuszają Drissa do wejścia w świat zupełnie odmienny od tego, który zna, a Philippe musi przyzwyczaić się do człowieka ignorującego wiele zasad obowiązujących w jego otoczeniu. Początkowo różnice dotyczą niemal wszystkiego: pieniędzy, sztuki, muzyki, manier i sposobu rozmawiania o niepełnosprawności. Z czasem codzienna opieka przestaje sprowadzać się do wykonywania poleceń. Philippe otwiera przed Drissem obszary życia, do których ten wcześniej nie miał dostępu, natomiast nowy opiekun wyciąga pracodawcę z rutyny oraz nadmiernie chronionego otoczenia. Ich znajomość rozwija się poprzez zwyczajne sytuacje, konflikty i wspólne wyjścia, które stopniowo zmieniają obu mężczyzn. Różnice pochodzenia, pieniędzy i doświadczeń nie znikają, ale właśnie one sprawiają, że obaj zaczynają patrzeć na codzienność z perspektywy, której wcześniej nie mieli okazji poznać.