Wyścig (2013)

James Hunt i Niki Lauda spotykają się na torach jeszcze zanim trafiają do Formuły 1. Brytyjczyk jeździ instynktownie, lubi ryzyko i poza zawodami prowadzi równie intensywne życie. Austriak podchodzi do sportu jak do precyzyjnego projektu: analizuje samochód, liczy zagrożenie i wymaga od zespołu technicznej dyscypliny. Różnica charakterów szybko zamienia ich znajomość w długotrwałą rywalizację. Obaj awansują do najwyższej klasy wyścigowej, choć dochodzą tam innymi drogami i reprezentują konkurujące zespoły. Szczególnego znaczenia nabiera sezon 1976. Lauda broni pozycji mistrza i korzysta z przewagi Ferrari, podczas gdy Hunt próbuje wykorzystać szybkość McLarena oraz każdą okazję do odrobienia punktów. Kolejne rundy odbywają się w czasach, gdy bezpieczeństwo kierowców pozostaje daleko w tyle za osiągami samochodów. Podczas Grand Prix Niemiec na Nürburgringu Lauda ulega poważnemu wypadkowi, który zmienia przebieg sezonu i wystawia jego determinację na wyjątkowo ciężką próbę. Hunt kontynuuje walkę o punkty, lecz rywalizacja przestaje być zwykłym starciem dwóch ambitnych zawodników. Każdy z nich musi zdecydować, gdzie przebiega granica między odwagą, rozsądkiem i obsesyjnym dążeniem do zwycięstwa, gdy za błąd można zapłacić znacznie więcej niż utratą pozycji. Ich przeciwieństwa widać także poza kokpitem: Hunt szuka swobody i natychmiastowych emocji, Lauda podporządkowuje codzienność kontroli, przygotowaniu oraz chłodnej kalkulacji ryzyka.