Ktoś we mnie (2026)

David Zimmerman jest fotografem, który coraz rzadziej opuszcza mieszkanie i bezpieczniej czuje się jako obserwator niż uczestnik wydarzeń. Przyjaciele wyciągają go na głośną imprezę, licząc, że noc przerwie jego izolację. W tłumie David zauważa nieznajomą kobietę. Jej obecność budzi w nim natychmiastową, trudną do wyjaśnienia fascynację, dlatego rusza za nią przez miasto, choć wie o niej jedynie tyle, ile zdążył zobaczyć. Śledzenie kończy się spotkaniem, po którym rzeczywistość przestaje działać według znanych zasad. O świcie David budzi się w ciele tajemniczej kobiety. Nie rozumie, gdzie znajduje się jego własne ciało, dlaczego doszło do przemiany ani czy można ją odwrócić. Próbuje poruszać się po cudzym życiu, odczytując relacje, mieszkanie i ślady pozostawione przez osobę, którą wcześniej znał tylko z ulicy. Każdy kontakt z bliskimi nieznajomej grozi ujawnieniem, że pod znajomą twarzą kryje się ktoś inny. Równocześnie David zaczyna dostrzegać, że przemiana nie jest przypadkowym wybrykiem losu, a kobieta mogła szukać właśnie jego. Poszukiwanie odpowiedzi prowadzi przez nocne miejsca, fotografie i luki w pamięci. Bohater musi ustalić, kim stał się dla otoczenia oraz co wydarzyło się z nim samym, zanim obca tożsamość okaże się trwała.