Midsommar. W biały dzień (2019)

Dani przeżywa tragedię rodzinną w chwili, gdy jej związek z Christianem od dawna znajduje się na granicy rozpadu. Chłopak nie potrafi zdecydować się na rozstanie, a poczucie odpowiedzialności po dramacie jeszcze bardziej komplikuje ich relację. Kiedy Christian wraz z kolegami planuje letni wyjazd do Szwecji, Dani ostatecznie dołącza do grupy. Celem podróży jest odizolowana społeczność, z której pochodzi ich znajomy Pelle. Mieszkańcy przygotowują się do święta przesilenia obchodzonego w szczególnie rozbudowanej formie raz na dziewięćdziesiąt lat. Goście trafiają do miejsca pełnego białych strojów, kwiatów, wspólnych posiłków i ceremonii odbywających się niemal bez przerwy w jasnym świetle północnego lata. Początkowo obrzędy można traktować jako lokalną tradycję, której reguł przybysze po prostu nie znają. Kolejne rytuały przekraczają jednak granice, na jakie nie są przygotowani. Próby zrozumienia społeczności mieszają się z narastającym niepokojem, a możliwość swobodnego wyjazdu staje się coraz mniej oczywista. Dani równocześnie obserwuje, jak mieszkańcy reagują na jej żałobę inaczej niż Christian. Zamknięta wspólnota zaczyna wpływać na relacje między przybyszami, wykorzystując ich konflikty, ciekawość i poczucie osamotnienia. Sielankowa sceneria stopniowo odsłania zasady, których goście nie poznali przed przyjazdem. Im dłużej trwa święto, tym trudniej traktować kolejne niepokojące zdarzenia jako zwykłe kulturowe nieporozumienia.