Imago (2024)

Jest koniec lat osiemdziesiątych, Trójmiasto tętni oddolną energią alternatywnych środowisk — muzyki postpunkowej, wolnej miłości i głośnego sprzeciwu wobec szarości PRL. W tym klimacie dorasta Ela, najmłodsza z dziewięciorga rodzeństwa, która wchodzi w dorosłość z poczuciem, że nie należy do żadnego ze znanych jej światów. Nie chce powtarzać życia matki, nie odnajduje się też w sztywnych schematach, które jej pokoleniu oferuje rzeczywistość. Trójmiejska scena alternatywna staje się dla niej azylem — miejscem, gdzie wreszcie może oddychać. Ela szuka siebie, doświadcza wolności, bliskich relacji i bólu rozczarowania, a wszystko to dzieje się w tle wielkich historycznych przemian — od roku 1987 aż do pierwszych wolnych wyborów w 1989 roku. To opowieść o dorastaniu, które splata się z momentem, gdy cały kraj staje na progu czegoś nowego.