Opowieść wigilijna (1984)

Ebenezer Scrooge spędza Wigilię tak samo jak większość innych dni: pracuje do późna, liczy pieniądze i z niechęcią reaguje na każdą oznakę świątecznej życzliwości. Londyński finansista nie chce wspierać ubogich, odrzuca zaproszenie siostrzeńca Freda i oszczędza nawet na ogrzewaniu biura, w którym pracuje Bob Cratchit. Wieczorem w pustym domu odwiedza go duch Jacoba Marleya, zmarłego wspólnika skazanego na dźwiganie ciężkiego łańcucha stworzonego z konsekwencji własnej chciwości. Marley ostrzega Scrooge'a, że czeka go podobny los, jeśli nie zmieni sposobu życia. Zapowiada również trzy kolejne wizyty. Następni goście zabierają skąpca w podróż przez jego własne wspomnienia, teraźniejsze życie ludzi z otoczenia oraz możliwą przyszłość. Scrooge ponownie widzi samotne dzieciństwo, dawne uczucie i decyzje, przez które pieniądze stały się dla niego ważniejsze od bliskości. Obserwuje też dom Cratchitów, gdzie niewielkie środki nie odbierają rodzinie wzajemnego ciepła, choć choroba małego Tima budzi poważny niepokój. Każda z wizji zmusza go do spojrzenia na siebie z perspektywy, której przez lata unikał. Nad ranem Scrooge będzie musiał zdecydować, czy potraktuje nocne doświadczenia jak ostrzeżenie, czy wróci do dawnych przyzwyczajeń. Najbardziej bolesne są obrazy, w których Scrooge widzi skutki własnej obojętności bez możliwości ingerencji. Noc nie pozwala mu już zasłaniać się przekonaniem, że cudze problemy go nie dotyczą.