Zgiń, kochanie (2025)

Grace i Jackson porzucają miejskie życie dla odizolowanego domu na prowincji — on pochłonięty pracą, ona z małym dzieckiem i mnóstwem czasu, który nikt nie kwapi się zapełniać. Dni ciągną się w nieskończoność, a Grace zaczyna przeżywać coś, czego ani nie rozumie, ani nie potrafi nazwać: niekontrolowane fale pożądania, paranoiczny lęk, napady agresji wobec siebie i otoczenia. Granica między rzeczywistością a własnymi fantazjami zaciera się coraz bardziej, a Jackson — zajęty swoim życiem — konsekwentnie nie widzi tego, co się z nią dzieje. Lynne Ramsay adaptuje powieść Ariany Harwicz z Jennifer Lawrence w roli kobiety rozpadającej się od środka, w sposób, który nie szuka medycznych diagnoz — tylko wchodzi prosto w chaos. Niepokojące, bezkompromisowe kino o macierzyństwie jako doświadczeniu granicznym.