Woda dla słoni (2011)

Jacob Jankowski jest blisko ukończenia studiów weterynaryjnych, gdy nagła śmierć rodziców pozostawia go bez domu, pieniędzy i planu na dalsze życie. Zamiast wracać na uczelnię, wskakuje do przejeżdżającego pociągu i odkrywa, że trafił do wędrownego cyrku braci Benzinich. Wiedza o zwierzętach zapewnia mu pracę przy menażerii, dzięki czemu szybko poznaje codzienność ludzi utrzymujących się z występów w czasach Wielkiego Kryzysu. Najważniejszą gwiazdą areny jest Marlena, żona właściciela cyrku Augusta. Mężczyzna potrafi być czarujący wobec publiczności, lecz wobec pracowników i zwierząt reaguje gwałtownie, gdy coś nie przebiega zgodnie z jego oczekiwaniami. Jacob coraz mocniej nie zgadza się z jego metodami. Sytuację zmienia zakup słonicy Rosie, która ma przyciągnąć widzów i uratować podupadający interes. Początkowo zwierzę nie wykonuje poleceń, a August odpowiada brutalnością. Jacob szuka innego sposobu porozumienia z Rosie i przy okazji spędza coraz więcej czasu z Marleną. Wspólna troska o słonicę zbliża ich do siebie, choć każde przekroczenie granicy może sprowadzić niebezpieczeństwo na nich oraz innych członków trupy. Życie w pociągu podporządkowane jest kolejnym występom, lecz za kolorową fasadą cyrku narastają napięcia związane z zazdrością, przemocą i walką o przetrwanie w świecie, gdzie pracownika można pozbyć się równie łatwo jak niepotrzebnego sprzętu.