Tamte dni, tamte noce (2017)

Latem 1983 roku siedemnastoletni Elio Perlman spędza wakacje w rodzinnej willi na północy Włoch. Czyta, gra na fortepianie, przepisuje nuty i spotyka się z Marzią, nie oczekując większych zmian w ustalonym rytmie dni. Do domu przyjeżdża Oliver, amerykański doktorant zaproszony przez ojca Elia do pomocy przy badaniach nad kulturą grecko-rzymską. Pewność siebie gościa początkowo drażni nastolatka. Obaj obserwują się podczas posiłków, wycieczek rowerowych i pracy, a ich rozmowy często kończą się ironią albo niedopowiedzeniem. Elio próbuje odgadnąć intencje Olivera, jednocześnie ukrywając własne zainteresowanie. Różnica wieku, obecność rodziny oraz ograniczony czas pobytu sprawiają, że żaden z nich nie chce pierwszy nazwać rodzącej się bliskości. Marzia pozostaje ważną częścią wakacyjnego życia Elia i nie wie, jak bardzo zmieniają się jego uczucia. Rodzice chłopaka dostrzegają więcej, niż mówią, lecz pozwalają mu samodzielnie przejść przez doświadczenie, którego nie da się sprowadzić do prostej decyzji. Kolejne dni prowadzą Elia i Olivera poza bezpieczne rozmowy o książkach oraz muzyce. Ich relacja rozwija się wśród miasteczek, pól i stanowisk archeologicznych, ale nad każdym spotkaniem ciąży data wyjazdu Amerykanina. Dla nastolatka lato staje się okresem odkrywania pragnień, wstydu i odwagi potrzebnej do przyjęcia uczuć, które mogą trwać dłużej niż wspólnie spędzony czas.