Sorry, Baby (2025)

Agnes mieszka na obrzeżach małego miasteczka w Nowej Anglii i pracuje jako wykładowczyni literatury na lokalnym koledżu. Z zewnątrz prowadzi spokojne, poukładane życie — ma pracę, ma przyjaciółkę Lydię i sąsiada Gavina, który jest dla niej uprzejmy w cichy, nieprzesadzony sposób. W środku jednak coś się nie skleja od dawna, bo Agnes stara się pozbierać po tym, co wydarzyło się z jej strony ze strony osoby, której ufała — doświadczeniu, które zostawiło po sobie ślad w każdym aspekcie jej codzienności. Opowieść rozpisana jest na pięć rozdziałów ułożonych niechronologicznie, co sprawia, że widz razem z Agnes składa sobie obraz tego, co tak naprawdę zaszło i jak daleko od tamtego punktu udało jej się zajść. Kiedy Lydia przyjeżdża z odwiedzinami w ważnym momencie, Agnes zaczyna powoli zdawać sobie sprawę, że od pewnego czasu stoi w miejscu i że ruszyć do przodu będzie wymagało czegoś, czego jeszcze nie potrafiła z siebie wyciągnąć. Debiut reżyserski Evy Victor uhonorowany nagrodą za scenariusz na festiwalu Sundance 2025 to tragikomedia o traumie opowiedziana z humorem, ironią i czułością — bez dramatycznych uogólnień, za to z dokładnością w szczegółach, które są zbyt dobrze znane, żeby były wymyślone.