Siedem zasłon (2025)

Jeanine jest reżyserką teatralną zapraszaną do wystawienia opery Salome — dzieła swojego dawnego mentora, człowieka, który ukształtował jej wrażliwość artystyczną i z którym łączyła ją relacja głębsza i bardziej skomplikowana niż jakakolwiek inna w jej dorosłym życiu. Przygotowania do spektaklu zaczynają odkrywać to, co Jeanine przez lata szczelnie zamykała: wyparte wspomnienia i traumy, które przez lata czekały dokładnie na tego rodzaju otwarcie. Opera o Salome — kobiecie, która tańcem wyprowadziła na jaw żądanie, którego nikt się nie spodziewał — staje się lustrem, w którym Jeanine widzi własną historię z niepokojącą wyrazistością. Atom Egoyan, mistrz kina o pamięci i zapominaniu, wraca do tematów, które towarzyszą mu przez całą karierę: o tym, jak przeszłość żyje w ciele, jak sztuka wydobywa to, czego słowa nie potrafią, i o tym, czy przepracowanie traumy przez twórczość jest naprawdę wyjściem, czy tylko nową formą zamknięcia. Z Amandą Seyfried w roli Jeanine — aktorką, której zdolność do grania emocjonalnego napięcia bez otwartego wyrazu jest idealna do tego, czego Egoyan od niej potrzebuje.