Piękny umysł (2001)

John Nash przyjeżdża w 1947 roku na Uniwersytet Princeton z przekonaniem, że powinien stworzyć własną, oryginalną teorię zamiast powtarzać pracę innych matematyków. Niełatwo odnajduje się w życiu akademickim. Woli samotnie rozwiązywać problemy niż chodzić na zajęcia, a bezpośredni sposób bycia utrudnia mu kontakty z ludźmi. Najbliższym towarzyszem staje się współlokator Charles. Towarzyski i swobodny kolega jest przeciwieństwem skupionego na matematyce Johna i pomaga mu znosić presję uczelni, na której każdy młody naukowiec chce dokonać czegoś przełomowego. Nash tym bardziej obsesyjnie szuka pomysłu należącego wyłącznie do niego. Po okresie intensywnej pracy Nash znajduje pomysł, który otwiera mu drogę do kariery naukowej i stanowiska w Massachusetts Institute of Technology. Z czasem zaczyna wykonywać zadania związane z łamaniem szyfrów dla wojska. Poznaje też Alicię, swoją studentkę, z którą rozwija się relacja wykraczająca poza uniwersytet. Równocześnie tajemniczy William Parcher wciąga go w poufną operację dotyczącą rzekomej działalności radzieckich agentów na terenie Stanów Zjednoczonych. John ma analizować prasę, wyszukiwać ukryte wzory i przekazywać wyniki w sekretny sposób. Zadanie coraz mocniej przejmuje kontrolę nad jego codziennością. Matematyczna zdolność dostrzegania zależności, dotąd będąca źródłem sukcesu, zaczyna mieszać się z lękiem i podejrzliwością. Gdy Alicia zauważa, że zachowanie męża staje się niebezpieczne, Nash zostaje zmuszony do zmierzenia się z chorobą psychiczną oraz pytaniem, którym własnym obserwacjom może jeszcze ufać.