Kolonia nr 5 (2023)

Haby od lat mieszka z rodziną w podparyskim osiedlu, gdzie angażuje się w pomoc sąsiadom i zna problemy niemal każdego lokatora. Po nagłej śmierci burmistrza władzę w mieście przejmuje Pierre Forges, młody pediatra pozbawiony wcześniejszego doświadczenia politycznego. Nowy gospodarz ratusza deklaruje chęć odnowienia zaniedbanych dzielnic, lecz przygotowany bez konsultacji plan zakłada wyburzenie budynku numer pięć. Dla urzędników blok jest symbolem degradacji i przeszkodą w modernizacji okolicy. Dla Haby oraz mieszkańców pozostaje domem, przestrzenią wspólnych wspomnień i miejscem, z którego nie chcą zostać przymusowo usunięci. Kobieta zaczyna organizować sąsiadów, zbiera dokumenty i próbuje uczestniczyć w spotkaniach, podczas których zapadają decyzje dotyczące ich przyszłości. Pierre coraz mocniej podporządkowuje się politycznej logice, w której szybkie rezultaty oraz atrakcyjne wizualizacje okazują się ważniejsze od codziennych potrzeb lokatorów. Eksmisje, problemy techniczne i brak przejrzystych informacji zwiększają napięcie między osiedlem a ratuszem. Haby wykorzystuje nagrania i media społecznościowe, aby pokazać skutki działań władz, lecz publiczny sprzeciw sprowadza na nią nowe naciski. Konflikt o jeden blok stopniowo obejmuje całą gminę i ujawnia, jak łatwo hasło rewitalizacji może stać się narzędziem wypychania najuboższych mieszkańców. Obie strony muszą zmierzyć się z konsekwencjami decyzji podejmowanych bez wzajemnego zrozumienia.