Drive My Car (2021)

Yūsuke Kafuku, aktor i reżyser teatralny, mieszka z żoną Oto, scenarzystką tworzącą historie podczas intymnych rozmów. Ich małżeństwo łączy bliskość z przemilczeniami, których Yūsuke nie potrafi skonfrontować. Po nagłej śmierci Oto zostaje sam z pytaniami dotyczącymi jej niewierności oraz słów, których nie zdążyli wypowiedzieć. Dwa lata później przyjmuje pracę przy wielojęzycznej inscenizacji „Wujaszka Wani” w Hiroszimie. Organizatorzy festiwalu wymagają, by korzystał z przydzielonej kierowczyni, młodej Misaki Watari. Początkowo oboje ograniczają rozmowy do koniecznego minimum. Podczas codziennych przejazdów czerwonym saabem słuchają nagrania tekstu przygotowanego przez Oto, a powtarzane kwestie Czechowa zaczynają przenikać do ich własnych doświadczeń. W obsadzie pojawia się Kōji Takatsuki, aktor związany z przeszłością zmarłej kobiety. Yūsuke próbuje dowiedzieć się od niego, kim była jego żona poza małżeństwem. Misaki również nosi w sobie poczucie winy po śmierci matki. Wspólne podróże nie przynoszą łatwych odpowiedzi, lecz pozwalają im stopniowo mówić o stracie, odpowiedzialności i życiu prowadzonym po wydarzeniu, którego nie można już zmienić. Kolejne decyzje bohaterów wynikają z presji czasu, ograniczonego zaufania i wiedzy, której żadna ze stron nie posiada w całości. Z każdą następną próbą wyjścia z kryzysu pojawiają się nowe konsekwencje, zmuszające ich do ponownej oceny wcześniejszych wyborów.