Diablo (2025)

Kris Chaney opuszcza więzienie z jednym celem: dotrzymać obietnicy złożonej kobiecie, która kiedyś dla niego wiele znaczyła. Obietnica ma konkretną treść — musi zabrać Elisę, córkę wpływowego kolumbijskiego gangstera, z miejsca, w którym jest przetrzymywana, i wywieźć ją w bezpieczne miejsce. Porwanie dziewczyny oznacza wypowiedzenie wojny całej organizacji przestępczej jej ojca, który natychmiast wysyła za Krisem kolejnych zbrojnych ludzi z jednym poleceniem. Kris jest wyszkolony i doświadczony, ale przewaga liczebna jest po złej stronie, a każda minuta ucieczki to kolejna porcja wrogów, coraz bliżej i coraz mniej skłonnych do rozmów. Elisa nie wie, czy człowiek, który ją porywa, jest sojusznikiem, czy kolejnym zagrożeniem, co sprawia, że między nimi narastają napięcia nawet wśród gonitwy i strzelanin. Sprawa komplikuje się, gdy Kris zaczyna rozumieć, że macki organizacji gangsterskiej sięgają dużo dalej, niż mógł się spodziewać, i że nie ma czegoś takiego jak bezpieczne miejsce — przynajmniej nie na tym kontynencie i nie dla kogoś ze znajomością tylu niewygodnych faktów. Kolumbijsko-amerykański film akcji w reżyserii Ernesto Díaza Espinoza stawia na nieprzerwane, dynamiczne starcia, sprawnie poprowadzoną choreografię walki i krótki czas na oddechy.