Aftersun (2022)

Jedenastoletnia Sophie spędza wakacje z ojcem Calumem w tureckim kurorcie. Mężczyzna jest młody, swobodny i stara się zapewnić córce beztroski czas, choć wyjazd odbywa się przy ograniczonym budżecie. Pływają w basenie, grają w bilard, uczestniczą w wycieczkach i rejestrują codzienne chwile kamerą wideo. Sophie zaczyna jednak dostrzegać pęknięcia w pogodnym obrazie ojca. Calum ukrywa problemy finansowe, momenty przygnębienia oraz ból, którego nie potrafi nazwać. Rozmowy o przyszłości bywają urywane, a jego zachowanie zmienia się między czułością, wycofaniem i nagłymi próbami odzyskania energii. Dziewczynka obserwuje także starszych turystów, pierwsze związki oraz świat dorosłości, do którego powoli się zbliża. Po latach dorosła Sophie wraca do nagrań z wakacji, próbując zrozumieć rzeczy, których jako dziecko nie mogła zauważyć. Obrazy z kamery mieszają się ze wspomnieniami, niedopowiedzeniami i wyobrażeniami o samotności ojca. Krótkie momenty wspólnej zabawy nabierają znaczenia dopiero z perspektywy czasu. Powrót do tamtego lata staje się próbą odtworzenia emocjonalnego stanu Caluma oraz odpowiedzi na pytanie, ile prawdy o bliskiej osobie można odnaleźć w zapisach, gestach i fragmentach rozmów pozostawionych bez wyjaśnienia. Między ojcem i córką pojawiają się także chwile skrępowania, drobne konflikty oraz próby zachowania wizerunku idealnych wakacji.