Światłoczuła (2025)

Agata jest kobietą, która czerpie z życia pełnymi garściami: pracuje z trudną młodzieżą, nurkuje na bezdechu i jest kimś, kogo obecność w każdym pomieszczeniu po prostu się odczuwa. Jest też niewidoma — i jest to fakt, który Agata traktuje jako element siebie, nie jako definicję. Robert jest uznanym fotografem, człowiekiem, który żyje przez obiektyw i który mimo kariery i uznania czuje, że coś zasadniczego mu umknęło. Ich spotkanie podczas sesji zdjęciowej jest przypadkowe i niezbyt obiecujące — on ucieka od ludzi, ona nie ma cierpliwości do kogoś, kto nie potrafi naprawdę patrzeć. Ale właśnie o tym jest ta historia: o tym, że fotograf, który zarabia na widzeniu, może przez całe życie nie zobaczyć tego, co najważniejsze, i że ktoś, kto nie widzi nic w sensie fizycznym, potrafi odbierać świat z precyzją, której inni nie osiągają. Polska komedia romantyczna w reżyserii Tadka Śliwy z Matyldą Giegżno i Ignacym Lissem w rolach głównych — ciepła, wizualnie świadoma swojego tematu i ostrożna wobec ckliwości, która w tego rodzaju historiach jest zawsze zagrożeniem.