Przed północą (2013)

Jesse i Celine spędzają wakacje w Grecji niemal dwadzieścia lat po pierwszym spotkaniu w pociągu do Wiednia. Są teraz parą, wychowują dwie córki i żyją z konsekwencjami decyzji, które kiedyś wydawały się romantycznym początkiem bez dalszego planu. Pobyt u znajomych dobiega końca, ale przed wyjazdem pojawia się temat syna Jessego mieszkającego w Stanach Zjednoczonych z jego poprzednią żoną. Ojciec czuje, że traci ważne lata dorastania chłopca i zaczyna rozważać zmianę miejsca życia. Celine odbiera tę możliwość jako zagrożenie dla własnej pracy, niezależności i układu rodzinnego, który już wymaga wielu kompromisów. Rozmowy prowadzone podczas spacerów, posiłków i wieczoru spędzonego tylko we dwoje stopniowo przechodzą od codziennych żartów do spraw odkładanych przez lata. Wracają dawne pretensje, różnice charakterów oraz pytania o to, ile z ich związku przypomina wyobrażenia sprzed lat. Oboje dobrze znają swoje argumenty i słabe punkty, dlatego nawet drobne uwagi mogą uruchomić znacznie większy spór. Greckie wakacje stają się momentem, w którym muszą spojrzeć na wspólne życie bez nostalgicznej osłony i zdecydować, jak rozmawiać o przyszłości, kiedy romantyczne gesty nie rozwiązują już codziennych problemów. Przyjaciele próbują dać im kilka godzin tylko dla siebie, rezerwując hotel i zachęcając do odpoczynku od dzieci. Zamiast lekkiego wieczoru para dostaje przestrzeń do wypowiedzenia rzeczy, które przegrywają z obowiązkami. Każde wspomnienie pierwszych spotkań zestawiane jest z tym, jak naprawdę wygląda ich wspólne życie po latach.