Lepiej być nie może (1997)

Melvin Udall mieszka samotnie w Nowym Jorku i podporządkowuje każdy dzień własnym rytuałom. Jest pisarzem romansów, ale w kontaktach z ludźmi okazuje się złośliwy, uprzedzony i bezwzględnie szczery. Obsesyjno-kompulsyjne zachowania każą mu omijać pęknięcia chodnika, używać własnych sztućców i zawsze siadać przy tym samym stoliku. Jedyną kelnerką, która potrafi tolerować jego zachowanie, jest Carol Connelly, samotna matka opiekująca się chorującym synem. Codzienna rutyna Melvina zaczyna się rozpadać, kiedy jego sąsiad Simon Bishop zostaje brutalnie pobity podczas napadu. Artysta trafia do szpitala, a opieka nad jego psem Verdellem niespodziewanie spada właśnie na Melvina. Zwierzę, początkowo traktowane jak uciążliwy obowiązek, wywołuje w nim reakcje, których sam się nie spodziewa. Kolejna zmiana następuje, gdy Carol przestaje przychodzić do pracy, ponieważ musi zajmować się synem. Melvin wykorzystuje własne możliwości finansowe, by pomóc chłopcu uzyskać lepszą opiekę medyczną, choć jego motywacje nie są całkowicie bezinteresowne. Wkrótce on, Carol i Simon ruszają razem w podróż. Przymusowa bliskość wystawia na próbę ich cierpliwość, ale też sprawia, że każde z nich zaczyna inaczej patrzeć na własną samotność i relacje z innymi. Podróż poza Nowy Jork zmusza Melvina do funkcjonowania bez części codziennych zabezpieczeń, których przez lata używał przeciw ludziom i własnemu lękowi.