Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków (1938)

Młoda królewna dorasta na zamku pod opieką zazdrosnej macochy, która nie potrafi znieść myśli, że ktoś mógłby przewyższyć ją urodą. Magiczne Zwierciadło przez lata potwierdza jej przekonanie o własnej wyjątkowości, aż pewnego dnia wskazuje pasierbicę jako najpiękniejszą w królestwie. Królowa nakazuje Myśliwemu wyprowadzić dziewczynę do lasu i ją zabić. Mężczyzna nie wykonuje rozkazu, ostrzega niedoszłą ofiarę i każe jej uciekać jak najdalej. Przerażona królewna trafia do niewielkiej chatki należącej do siedmiu krasnoludków pracujących w kopalni. Początkowe zaskoczenie szybko ustępuje wspólnemu życiu: gospodarze pozwalają jej zostać, a ona zajmuje się domem i zaprzyjaźnia z jego mieszkańcami. W zamku zazdrość nie znika. Magiczne Zwierciadło ujawnia królowej, że pasierbica nadal żyje, dlatego władczyni przygotowuje własny plan i sięga po czary, aby zmienić wygląd oraz dotrzeć do leśnej chatki bez wzbudzania podejrzeń. Jej bronią ma być zatrute jabłko. Krasnoludki wiedzą, że dziewczyna znajduje się w niebezpieczeństwie, lecz nie mogą pilnować jej przez cały dzień. Spokojne schronienie okazuje się więc tylko chwilową przerwą w konflikcie, który rozpoczął się od jednego pytania zadanego zwierciadłu i obsesji królowej na punkcie własnego piękna. Zwierzęta z lasu próbują ostrzec gospodarzy chatki, gdy pod przebraniem niepozornej staruszki zbliża się osoba, której plan od początku opiera się na oszustwie.