Czarny Łabędź (2010)

Nina Sayers podporządkowała niemal całe życie baletowi. Mieszka z nadopiekuńczą matką Eriką, ćwiczy z bezwzględną dyscypliną i czeka na szansę, która pozwoli jej wyjść z szeregu zespołu. Pojawia się ona, gdy dyrektor artystyczny Thomas Leroy przygotowuje nową inscenizację „Jeziora łabędziego” i szuka tancerki zdolnej zagrać dwie skrajnie różne role. Nina doskonale pasuje do niewinnego Białego Łabędzia, lecz ma problem z jego mrocznym przeciwieństwem. Thomas oczekuje od niej swobody i zmysłowości, których nie da się osiągnąć samą techniczną perfekcją. Dodatkową presję wywołuje Lily, nowa tancerka w zespole. Jej spontaniczność fascynuje Ninę, a jednocześnie budzi podejrzliwość i lęk przed utratą głównej roli. Próby stają się coraz bardziej wyczerpujące, relacja z matką napięta, a drobne niepokojące zdarzenia zaczynają podważać pewność bohaterki co do tego, co naprawdę widzi. Nina pragnie bezbłędnego występu, lecz im mocniej próbuje kontrolować własne ciało i otoczenie, tym bardziej wymyka jej się poczucie bezpieczeństwa. Granica między sceniczną przemianą a życiem poza teatrem stopniowo się zaciera, a przygotowania do premiery nabierają dla niej obsesyjnego znaczenia. Każdy sukces na sali prób przynosi jej chwilową ulgę, lecz zaraz pojawia się nowe wymaganie. Nina zaczyna traktować własne niedoskonałości jak zagrożenie, którego trzeba się pozbyć za wszelką cenę.