Wszyscy kiedyś umrzemy (2025)

Bogaty biznesmen próbuje naprawić relację z wyobcowaną córką i zaprasza ją na urodzinową kolację do swojej luksusowej posiadłości. Spotkanie, które miało być początkiem pojednania, bardzo szybko schodzi z planowanego toru: dwoje zamaskowanych intruzów uzbrojonych w strzelby wkracza do domu i zamienia wieczór w zakładniczy thriller, gdzie każda decyzja może mieć nieodwracalne konsekwencje. Napastnicy nie są przypadkowi — mają własną agendę, własny gniew i konkretne powody, dla których wybrali właśnie ten dom i właśnie tego mężczyznę. Zanim gra dobiegnie końca, każde z nich — ojciec, córka i intruzki — stanie w obliczu odkrycia, które wywróci wszystkie założenia do góry nogami. Thriller Craig'a Tuohy buduje napięcie na podstawie, którą znamy z kina home invasion, ale wplata w nie warstwy rodzinnego dramatu i moralnej niejednoznaczności, które nie pozwalają pozostać biernym obserwatorem. Czarna, ciasna i bez sentymentów — historia o tym, że próba naprawienia czegoś może otworzyć coś, czego żadne z zaangażowanych osób nie chciało widzieć.