Trzy kroki od siebie (2019)

Szpitalne korytarze, codzienne pomiary i rygorystyczny plan leczenia wyznaczają rytm życia siedemnastoletniej Stelli Grant. Dziewczyna choruje na mukowiscydozę, dlatego każdą czynność podporządkowuje zasadom, które mają zwiększyć jej szanse na przeszczep płuc. Podczas kolejnego pobytu na oddziale poznaje Willa Newmana, pacjenta z tą samą chorobą, lecz zupełnie innym podejściem do terapii. On lekceważy zalecenia i nie chce spędzać reszty czasu na wypełnianiu medycznych procedur. Ona próbuje odzyskać kontrolę nad wszystkim, czego choroba nie zdążyła jej odebrać. Początkowa irytacja szybko ustępuje miejsca bliskości, na którą oboje nie mogą sobie pozwolić w zwyczajny sposób. Ze względu na ryzyko groźnego zakażenia muszą stale zachowywać bezpieczny dystans, nawet gdy rodzące się uczucie coraz mocniej wystawia rozsądek na próbę. Stella wciąga Willa w swój uporządkowany świat, a jego buntownicza postawa skłania ją do zastanowienia się, czy samo przestrzeganie reguł wystarczy, by naprawdę żyć. Towarzyszy im Poe, wieloletni przyjaciel dziewczyny i jedyna osoba, która w pełni rozumie cenę każdego nieostrożnego gestu. Relacja rozwija się między rozmowami przez telefon, spacerami po oddziale i próbami odzyskania choć odrobiny swobody. Codzienna ostrożność nabiera przez to osobistego, coraz trudniejszego znaczenia. Wspólne chwile wymagają więc planowania równie dokładnego jak każda procedura medyczna.