Platforma (2019)

Goreng dobrowolnie trafia do pionowego ośrodka złożonego z setek poziomów, licząc na uzyskanie dyplomu i zerwanie z nałogiem palenia. Budzi się w betonowej celi z otworem w podłodze i suficie. Jego współlokator Trimagasi wyjaśnia zasady: raz dziennie przez wszystkie piętra przejeżdża stół zastawiony potrawami wybranymi wcześniej przez osadzonych. Mieszkańcy górnych poziomów jedzą pierwsi, a ci niżej dostają resztki albo nie dostają nic. Co miesiąc uczestnicy budzą się w nowym miejscu, dlatego osoba najedzona dziś może za kilka tygodni walczyć o przeżycie. Goreng początkowo wierzy, że wystarczyłby rozsądny podział jedzenia, lecz system nagradza egoizm i usuwa możliwość porozumienia między piętrami. Jego jedynym przedmiotem jest egzemplarz powieści, podczas gdy Trimagasi zabrał nóż, którego ostrze samo się regeneruje. W ośrodku pojawia się także Miharu, kobieta zjeżdżająca w dół i szukająca dziecka. Kolejni współlokatorzy, w tym Imoguiri oraz Baharat, inaczej rozumieją cel eksperymentu i granice solidarności. Głód zmienia zachowanie ludzi szybciej niż regulamin. Goreng stopniowo przestaje być biernym obserwatorem i próbuje wysłać administracji wiadomość, która dowiedzie, że więźniowie potrafią przerwać narzucony porządek. Nad uczestnikami czuwa administracja, która obserwuje skutki eksperymentu, ale nie reaguje na cierpienie. Próba zmiany reguł wymaga zejścia tam, gdzie żaden rozsądny człowiek nie wybrałby się dobrowolnie.