Może pora z tym skończyć (2020)

Młoda kobieta jedzie z Jake’em na odległą farmę, aby po raz pierwszy poznać jego rodziców. Podczas podróży rozważa zakończenie krótkiego związku, choć partner zachowuje się tak, jakby wspólna przyszłość była już ustalona. Śnieg gęstnieje, rozmowy urywają się w dziwnych miejscach, a Jake zdaje się odpowiadać na myśli, których nie wypowiedziała. W domu czekają jego matka i ojciec. Początkowo serdeczni gospodarze zmieniają wiek, wygląd oraz zachowanie w ciągu jednego wieczoru, jakby kolejne wersje rodzinnego spotkania nakładały się na siebie. Zdjęcia, obrazy i wspomnienia przypisywane bohaterce okazują się niepokojąco podobne do doświadczeń Jake’a. Powrót przez zamieć prowadzi parę do lodziarni, a później pod zamkniętą szkołę średnią. Równolegle starszy woźny wykonuje codzienne obowiązki w pustych korytarzach, obserwując uczniów i wracając do dawnych filmów, piosenek oraz niespełnionych możliwości. Granice między teraźniejszością, wyobrażeniem i pamięcią stopniowo znikają. Kobieta próbuje ustalić, kim jest w opowieści partnera i dlaczego jej własna tożsamość nieustannie się zmienia. Nocna wyprawa zamienia zwykłą wizytę u rodziny w podróż przez cudze wspomnienia, lęki oraz decyzje odkładane przez całe życie. Śnieżyca zatrzymuje parę dłużej, niż planowali, a powrót przez opustoszałe drogi prowadzi do szkoły, w której czas i przestrzeń przestają zachowywać się zwyczajnie. Rozmowa coraz wyraźniej przypomina czyjąś rekonstrukcję wspomnień.