Płomienie (2018)

Jong-su marzy o pisaniu, lecz po powrocie z obowiązkowej służby wojskowej utrzymuje się z dorywczych zajęć i zajmuje podupadającym gospodarstwem ojca. Przypadkowe spotkanie z Hae-mi, koleżanką z rodzinnej miejscowości, wprowadza do jego życia bliskość, której wcześniej mu brakowało. Dziewczyna prosi, by podczas jej wyjazdu do Afryki opiekował się kotem, choć zwierzę nigdy nie pokazuje się w mieszkaniu. Po kilku tygodniach wraca w towarzystwie Bena, zamożnego, spokojnego mężczyzny prowadzącego życie bez wyraźnych obowiązków. Jong-su nie rozumie źródła jego pieniędzy ani relacji łączącej go z Hae-mi. Podczas wieczoru na wsi Ben wyznaje, że od czasu do czasu podpala opuszczone szklarnie i wybiera już kolejny obiekt w pobliżu. Niedługo później Hae-mi przestaje odbierać telefon, jej mieszkanie jest uporządkowane, a bliscy nie wiedzą, gdzie wyjechała. Jong-su zaczyna przeszukiwać okolicę i obserwować Bena, przekonany, że zagadkowe hobby mogło mieć inne znaczenie. Brak jednoznacznych dowodów pogłębia jego podejrzliwość, zaś każdy przypadkowy szczegół wydaje się potwierdzać najgorszy scenariusz. Poszukiwanie dziewczyny zmienia się w obsesję człowieka, który nie potrafi rozstrzygnąć, czy odkrywa prawdę, czy tworzy ją z zazdrości, samotności i społecznego upokorzenia. Napięcie rośnie bez pewności, czy zniknięcie ma kryminalne wyjaśnienie, a milczenie Bena jest dowodem, prowokacją czy zwykłą obojętnością.