Marzyciel (2004)

Niepowodzenie najnowszej sztuki pozostawia Jamesa Matthew Barriego z pytaniem, skąd wziąć pomysł, który ponownie zainteresuje londyńską publiczność. Dramaturg szuka wytchnienia podczas spacerów po Ogrodach Kensingtońskich i właśnie tam poznaje Sylvię Llewelyn Davies oraz jej czterech synów: George’a, Jacka, Petera i Michaela. Zwykłe spotkania w parku szybko zamieniają się we wspólne zabawy, podczas których Barrie wymyśla piratów, Indian, wyprawy i miejsca istniejące przede wszystkim dzięki wyobraźni. Chłopcy reagują na niego różnie. Szczególnie Peter, mocno dotknięty wcześniejszą śmiercią ojca, niechętnie poddaje się fantazjom i z większą ostrożnością traktuje dorosłych. James stopniowo zdobywa jego zaufanie, a doświadczenia rodziny zaczynają przenikać do nowego projektu scenicznego o chłopcu, który nie chce dorosnąć. Rosnąca bliskość z Sylvią i jej synami wywołuje jednak napięcia w małżeństwie Barriego z Mary oraz komentarze ze strony londyńskiego towarzystwa. Producent Charles Frohman również nie od razu rozumie, jak niezwykłe przedstawienie przygotowuje jego autor. Kiedy zdrowie Sylvii zaczyna budzić coraz większy niepokój, świat dziecięcych zabaw nabiera dodatkowego znaczenia. Barrie próbuje stworzyć przestrzeń, w której wyobraźnia nie usuwa trudnych doświadczeń, ale pozwala dzieciom mówić o stracie, lęku i dorastaniu na własnych zasadach. Spotkania z chłopcami coraz mocniej przenikają do jego pracy i nadają nowy kształt rodzącej się sztuce.