Lany Poniedziałek (2024)

Klara ma piętnaście lat i żyje gdzieś na granicy między dzieciństwem a dorosłością, w małej grupie przyjaciół, gdzie wszystko wydaje się znajome i bezpieczne. Rok temu, w tytułowy lany poniedziałek, doznała krzywdy ze strony zamaskowanego mężczyzny — gwałtu, o którym nie powiedziała nikomu, przynajmniej nie w sposób, który przyniósłby jej realne wsparcie. Rodzina i najbliższe otoczenie nie dają jej tego, czego potrzebuje: zrozumienia, przestrzeni na to, co przeżywa, i odwagi, by nazwać to po imieniu. Sytuacja zmienia się, gdy w jej życiu pojawia się nowa przyjaciółka — dziewczyna wyraźnie różniąca się od reszty nastolatków w mieście, która słucha inaczej i reaguje inaczej niż wszyscy dotychczas. Między nimi rodzi się bliskość, która daje Klarze to, czego szukała: poczucie, że nie jest sama i że to, co ją spotkało, ma prawo boleć tak, jak boli. Debiutancki film Justyny Mytnik to opowieść o traumie i jej konsekwencjach, nakręcona w Łodzi, która nie zamyka historii w gotowych rozwiązaniach, lecz wierzy w siłę prawdziwej empatii.