Królewski przypływ (2024)

Podczas gwałtownego przypływu mieszkańcy odizolowanej wyspy odnajdują niemowlę w łodzi wyrzuconej na brzeg. Bobby, burmistrz niewielkiej społeczności, i jego żona Grace niedawno stracili dziecko, dlatego przyjmują dziewczynkę i nadają jej imię Isla. Wkrótce odkrywają, że jej obecność leczy rany, choroby oraz dolegliwości, z którymi wyspiarze wcześniej musieli radzić sobie samodzielnie. Dziesięć lat później cała osada podporządkowuje codzienność niezwykłemu darowi dziecka. Mieszkańcy odcinają się od kontynentu, rezygnują z nowoczesnej medycyny i organizują regularne wizyty u Isli. Jej moc pomaga także rybakom zdobywać pożywienie, dzięki czemu dziewczynka staje się podstawą lokalnego porządku. Bobby próbuje chronić córkę przed nadmiernymi oczekiwaniami, lecz jego teściowa Faye traktuje ją jak wybraną istotę przeznaczoną do służenia całej wspólnocie. Gdy po tragicznym wydarzeniu zdolności Isli słabną, na wyspie pojawia się strach. Część mieszkańców chce szukać pomocy na kontynencie, inni obawiają się, że dziewczynka zostanie im odebrana. Dawna wdzięczność stopniowo zmienia się w presję, kontrolę i fanatyczne przywiązanie. Bobby staje przed wyborem między obowiązkami burmistrza a odpowiedzialnością ojca. Coraz wyraźniej widzi też, że uzależniona od cudu społeczność zapomniała, jak radzić sobie bez niego. Osada, która miała zapewniać bezpieczeństwo, zaczyna rozpadać się pod wpływem lęku przed utratą daru, od którego podporządkowała całe swoje istnienie.