Istoty fantastyczne (2024)

Dwunastoletnia Bea przeprowadza się do mieszkania babci w Nowym Jorku, gdy jej ojciec trafia do szpitala na poważną operację serca. Dziewczynka próbuje zachowywać się dojrzale i ukrywać strach, ponieważ wcześniej straciła matkę i nie chce ponownie mierzyć się z możliwością utraty najbliższej osoby. W starym budynku zauważa niezwykłe postacie, których nie widzą inni mieszkańcy. Odkrywa, że są to zapomniani wymyśleni przyjaciele dzieci, które dorosły i przestały ich potrzebować. Bea poznaje Cala, sąsiada potrafiącego dostrzegać te same istoty. Mężczyzna prowadzi pod Coney Island schronienie, w którym mieszkają między innymi ogromny futrzasty Blue, motylka Blossom oraz wiekowy pluszowy miś Lewis. Cal próbuje znaleźć im nowych dzieci, lecz kolejne spotkania pokazują, że wyobrażonych przyjaciół nie da się po prostu dopasować jak przedmiotów czekających na kolejnego właściciela. Bea zaczyna szukać ludzi, którzy stworzyli konkretne istoty, wierząc, że ponowne spotkanie może przywrócić im zapomnianą część dzieciństwa. Pomaganie innym odciąga ją od szpitalnego lęku, ale jednocześnie prowadzi ku wspomnieniom, których starała się unikać. Dziewczynka stopniowo rozumie, że fantazja nie musi oznaczać ucieczki od trudnych doświadczeń. Może stać się sposobem przechowywania więzi, odwagi i radości, które nadal istnieją w dorosłym człowieku.