Ekspres Polarny (2004)

Wigilijna noc zastaje ośmioletniego chłopca w chwili, gdy coraz trudniej przychodzi mu wierzyć w Świętego Mikołaja. Zamiast zasnąć, nasłuchuje odgłosów, które mogłyby potwierdzić opowieści dorosłych, lecz przed domem nie pojawiają się sanie ani renifery. Przyjeżdża za to ogromny parowy pociąg. Konduktor wyjaśnia, że skład jedzie na Biegun Północny i zaprasza chłopca do środka. Decyzja o wejściu rozpoczyna podróż, w której zwykłe zasady kolei szybko przestają mieć znaczenie. W wagonach jadą dzieci zmierzające w to samo miejsce, między innymi pewna siebie dziewczynka oraz cichy Billy, który początkowo trzyma się na uboczu. Po drodze pasażerowie muszą radzić sobie z zagubionym biletem, niebezpiecznymi fragmentami trasy i sytuacjami wymagającymi wzajemnego zaufania. Główny bohater wciąż próbuje znaleźć racjonalne wyjaśnienie dla tego, co widzi, a jego sceptycyzm nie znika tylko dlatego, że znajduje się w niezwykłym pociągu. Konduktor nie daje mu gotowych odpowiedzi i zamiast przekonywać słowami, pozwala doświadczać kolejnych zdarzeń. Im bliżej celu, tym mocniej podróż dotyczy nie samego istnienia Świętego Mikołaja, lecz zdolności chłopca do przyjęcia rzeczy, których nie można zobaczyć lub udowodnić na żądanie. Na końcu torów czeka miejsce, o którym chłopiec dotąd myślał głównie jako o części dziecięcych opowieści. Po dotarciu na północ dzieci mają uczestniczyć w wydarzeniu, które może ostatecznie rozstrzygnąć jego wątpliwości.