Dzwonnik z Notre Dame (1996)

Quasimodo od dzieciństwa mieszka wysoko w katedrze Notre Dame, z dala od ulic Paryża i ludzi, których zna głównie z obserwacji. Opiekujący się nim sędzia Claude Frollo przekonuje młodego dzwonnika, że świat na zewnątrz jest okrutny i nigdy go nie zaakceptuje. Jedynymi codziennymi towarzyszami Quasimoda są kamienne gargulce, z którymi dzieli swoje marzenia o choćby jednym dniu wśród mieszkańców miasta. Okazja pojawia się podczas Święta Błaznów. Wbrew zakazowi Frolla schodzi z wieży i trafia w sam środek ulicznej zabawy, gdzie poznaje Esmeraldę, odważną romską tancerkę. Kiedy tłum zaczyna poniżać Quasimoda, dziewczyna jako jedna z nielicznych staje po jego stronie. Jej sprzeciw zwraca jednak uwagę Frolla, który już wcześniej traktował Romów jak zagrożenie i chce podporządkować sobie całe miasto. Esmeralda szuka schronienia w katedrze, a kapitan Febus zaczyna kwestionować rozkazy przełożonego. Quasimodo po raz pierwszy musi zdecydować, czy pozostanie bezpieczny w wieży, czy narazi się, by pomóc osobie, która potraktowała go jak człowieka. Konflikt wokół Esmeraldy stopniowo rozszerza się na mieszkańców Paryża, a obsesja Frolla staje się coraz bardziej niebezpieczna. Esmeralda staje się symbolem sprzeciwu wobec prześladowań, choć sama przede wszystkim próbuje ochronić swoich ludzi. Quasimodo poznaje przy tym różnicę między troską a kontrolą i zaczyna kwestionować wszystko, czego Frollo nauczył go o mieście oraz jego mieszkańcach.