Dobrzy nieznajomi (2023)

Samotność Adama ma uporządkowany rytm wyznaczany przez pracę nad scenariuszem i życie w niemal pustym londyńskim wieżowcu. Codzienność zmienia przypadkowe spotkanie z Harrym, jednym z nielicznych sąsiadów obecnych w budynku. Między mężczyznami rodzi się relacja, która stopniowo przełamuje dystans Adama, ale jednocześnie kieruje jego uwagę ku wspomnieniom, z którymi nigdy się nie uporał. Poszukując materiału do pisania, bohater wraca na przedmieścia i odwiedza dom swojego dzieciństwa. Na miejscu zastaje rodziców wyglądających dokładnie tak, jak w dniu ich śmierci sprzed ponad trzydziestu lat. Nie są starsi od dorosłego syna i zachowują się tak, jakby rozłąka trwała zaledwie chwilę. Kolejne wizyty pozwalają Adamowi prowadzić rozmowy, których jako dziecko nie mógł rozpocząć, oraz opowiedzieć rodzicom o życiu, jakie zbudował bez nich. Tymczasem więź z Harrym staje się coraz bardziej intymna, choć obaj mężczyźni niosą własne doświadczenia odrzucenia i izolacji. „Dobrzy nieznajomi” rozwijają dwie przenikające się historie: spotkanie z możliwością bliskości oraz powrót do rodzinnej przeszłości. Granice między pamięcią, pragnieniem i teraźniejszością stopniowo tracą ostrość, a Adam musi zrozumieć, czy odzyskany czas pozwoli mu ruszyć dalej, czy zatrzyma go w miejscu, które od dawna istnieje już tylko w jego wyobraźni. Odpowiedź wiąże przyszłość obu relacji.